شلیل رد گلد (red gold nectarine) که با اسم شلیل مغان و بعضا شبرنگ هم شناخته می شود، یکی از ارقام پرطرفدار شلیل است. خاستگاه اصلی این میوه کشور چین بوده و در بین ایرانیان از محبوبیت فراوانی برخوردار است.
این رقم شلیل دارای پوستی براق به رنگ قرمز تیره و رگه های زرد بوده و گوشت آن به رنگ زرد زعفرانی است. دارای طعمی شیرین تا ملس می باشد. اندازه میوه درشت بوده و تا 200 گرم برای هر عدد می رسد.
درخت شلیل جزو درختان هسته دار بوده و دارای گل های صورتی با پنج گلبرگ است که گلها قبل از برگ باز شده و در صورت وجود سرمای دیررس بهاره آسیب پذیر هستند. این رقم زودبازده و پربار محسوب می شود و از سال دوم بعد از کاشت شروع به باردهی می کند. درختان شلیل و هلو پر رشد بوده و با سرعت قد می کشند و تاج وسیعی پیدا میکنند.
این رقم جزو ارقام نسبتا میان گل و میان رس تا دیر رس به حساب می آید.
شلیل را در اقلیم های متنوعی می توان کاشت ولی در مناطق معتدل و کوهستانی عملکرد بهتری دارد.
فاصله کاشت مناسب برای درختان شلیل 3*4 (12 متر مربع) است. عملکرد باغات شلیل بستگی به پایه نهال مربوطه دارد. در شرایط مناسب روی پایه بذری 30 الی 40 تن در هکتار و روی پایه های کشت بافتی می تواند به بیش از 50 تن در هکتار برسد.
خاک مناسب جهت کاشت شلیل، خاک هایی با زهکشی مناسب از جمله لومی-شنی است. این رقم دارای نیاز آبی متوسط است.
نیاز سرمایی درختان شلیل برای بیرون آمدن از استراحت زمستانه 500 تا 1000 ساعت دمای زیر 7 درجه سانتی گراد است.
هرس درختان شلیل بصورت جامی بوده و چون گل های آن روی شاخه های یک ساله تشکیل می شود، به شدت هرس دوست بوده و هرس های شدید باعث جوان سازی درخت و در نهایت عمر طولانی تر آن می شود. فصل مناسب برای هرس درختان شلیل اواخر اسفند است.
در درختان شلیل تمایز یابی جوانه ها در تیر ماه و در شاخه های یکساله صورت می گیرد. میوه ها در اردیبهشت تشکیل شده و تغذیه مناسب می تواند کیفیت میوه ها را تا حد زیادی بهبود بخشد.
در درختان شلیل کمبود آهن و منگنز بسیار شایع است و باید در محلول پاشی و کود دهی نیاز درخت تامین شود. در درختان شلیل نیاز به عنصر نیتروژن از اول فصل رشد شروع و تا خرداد ماه بیشتر شده و سپس تا پایان فصل ثابت می ماند.
در باغات شلیل با احتساب 800 درخت در هکتار میزان عناصر اصلی و پر مصرف تقریبا به شرح زیر است:
| نیتروژن N | فسفر P2O5 | پتاسیم K2O |
| 200 | 50 | 250 |
توصیه می شود تمام فسفر، 50% نیتروژن و 40% از پتاسیم مورد نیاز در یک سال در ابتدای فصل رشد بصورت کود آبیاری در باغات شلیل مصرف شود و مابقی به طور میانگین و مساوی طی دو مرحله دیگر، یکی در اوایل تابستان و بعدی پس از برداشت استفاده شود.
نکته: استفاده از شیر ونتوری از روش های ساده و کم هزینه و نسبتا دقیق برای کود آبیاری است.
| مراحل | بازه زمانی | نسبت ترکیبات |
| 1 | 20 اسفند الی 20 فروردین | نیتروژن 100 کیلوگرم |
| پتاسیم 100 کیلوگرم | ||
| فسفر 50 کیلوگرم | ||
| 2 | 15 خرداد الی 15 تیر | نیتروژن 50 کیلوگرم |
| پتسیم 75 کیلوگرم | ||
| فسفر 0 | ||
| 3 | پس از برداشت | نیتروژن 50 کیلوگرم |
| پتاسیم 75 کیلوگرم | ||
| فسفر 0 |
رشد مناسب برای شاخه های سالجاری حدود 30 تا 45 سانتی متر است بنابراین تامین نیتروژن کافی هم برای رشد و هم برای تولید میوه مرغوب ضروری است. شایان ذکر است مصرف بیش از حد کودهای نیتروژن دار رشد رویشی را بسیار تحریک کرده و روی رنگ میوه تاثیر منفی خواهد داشت.
استفاده از ترکیبات جلبک بهمراه ریز مغذی ها در زمان تشکیل میوه سبب افزایش سایز میوه می شود. همچنین محلول پاشی کلسیم همراه با اسید آمینه ها در زمان فندقی شدن میوه ها می تواند مانع ترک خوردن میوه در محل اتصال به شاخه شود.
از مهمترین آفات درختان شلیل، شته ها، کنه ها و کرم آلو هستند. برای مبارزه با شته ها میتوان از سمومی مانند استامی پراید، کنفیدور، دورسبان و آکتارا استفاده کرد. برای مبارزه با کنه ها سمومی چون آبامکتین، نیسورون، نئورون، پروپارژین و مالاتیون تاثیر گذارند. در مبارزه با کرم آلو سم هایی نظیر سایپرمترین، استامی پراید، فن والریت و دورسبان قابل استفاده هستند.
لب شتری، لکه غربالی، شانکر و سفیدک سطحی از بیماری های شایع درختان شلیل هستند. عامل اصلی این بیماری ها اکثرا قارچ ها و بعضا علت باکتریایی دارند. برای مبارزه با بیماری های شایع شلیل علاوه بر مبارزه در زمان مشاهده بیماری می توان در پاییز و زمستان جهت پیشگیری اقدام نمود. برای این کار میتوان از بردوفیکس یا اکسی کلرر مس استفاده کرد.
هنگام مشاهده بیماری لب شتری و لکه غربالی در فصل رشد از قارچ کش کاپتان و مانکوزب استفاده می شود. برای از بین بردن سفیدک های سطحی میوه علاوه بر موارد اشاره شده می توان از ترکیبات گوگردی استفاده کرد.
شانکر از شایع ترین بیماری های درختان شلیل با علائمی چون ضمغ خارج شده از تنه و شاخه های درخت ظاهر می شود. مهمترین اقدام جهت پیشگیری، دور کردن آب شیرین از تنه درخت (با استفاده از دو تشتکی کردن محل آبیاری) و تغذیه مناسب است. همچنین سم پاشی های زمستانه با قارچ کش های بردوفیکس، نوردوکس، اکسی کلرر مس در کنترل این بیماری موثر هستند.
هسته هلو و شلیل بعنوان پایه بذری جهت پیوند انواع شلیل مورد استفاده قرار می گیرند. پایه جی ان 15 (GN15) مهمترین پایه کشت بافتی برای پیوند این درختان است.
شلیل مغان، شلیل ایندیپندنس، شلیل می گلو و شلیل می گرند و انواع هلو از ارقام مشابه با ردگلد هستند.
درنهالستان شنو (اشنویه) شلیل رقم ردگلد هم روی پایه بذری و هم روی پایه ی کشت بافتی GN15 موجود است. جهت مشاوره رایگان و خرید محصولات از طریق راه های ارتباطی با ما در تماس باشید.
